Instalacje ogrzewcze z miedzi

Rury miedziane w budynkach mieszkalnych

Rury miedziane stosowane są do wykonywania instalacji grzewczych w budynkach mieszkalnych ze względu na doskonałe własności. Należą do nich: wysoka plastyczność, trwałość, bakteriostatyczne oddziaływanie w stosunku do wody, odporność na korozje. Bardzo ważną zaleta, która posiadają rury miedziane w odróżnieniu od rur z tworzywa jest antydyfuzyjność. Miedz nie przepuszcza tlenu do wody w instalacji, który jest przyczyna korozji, a zwłaszcza elementów instalacji ze stali, w tym grzejników.
Instalacyjne rury miedziane stosowane w instalacjach ogrzewczych wykonane są zgodnie z europejska norma PN-EN 1057, zaś łączniki zgodnie z PN-EN 1254. Rury miedziane dostępne są na rynku w stanie twardym, półtwardym oraz miękkim. Do instalacji c.o. z grzejnikami najczęściej stosuje się rury twarde, natomiast do ogrzewania powierzchniowego rury miękkie. Do łączenia rur i łączników miedzianych zastosuje się połączenia nierozłączne i rozłączne. Najbardziej popularna metoda łączenia instalacji grzewczych z miedzi jest lutowanie kapilarne. Stosowane są luty miękkie (temp. topnienia 220-250°C ) oraz luty twarde (630-890°C). Lutowanie miękkie stosuje się do przewodów o średnicy do 28 mm,
twardych zaś, gdy średnica jest większa od 28 mm. Zaleta tego typu połączenia jest niska cena łącznika jednak kwalifikacje instalatorów wykonujących takie instalacje musza być wysokie. Drugim coraz bardziej popularnym sposobem łączenia miedzianych instalacji grzewczych jest zaprasowywanie. Przy tym rodzaju połączenia wykorzystuje się specjalny łącznik z elastyczna uszczelka, która po zaprasowaniu zaciskarką tworzy trwałe i nierozłączne połączenie. W stosunku do lutowania połączenie jest bardziej estetyczne i prostsze oraz szybsze w montażu. Może być wykonany przez instalatora o niższych kwalifikacjach. Łącznik zaprasowywany jest jednak droższy od kształtki do lutowania.

Ogrzewanie grzejnikowe

W instalacjach z rur miedzianych można stosować grzejniki wykonane z miedzi, żeliwa, stali i aluminium. Z punktu widzenia wzajemnej współpracy i wyeliminowania procesów elektrochemicznych najkorzystniejsze są grzejniki miedziane. Przewodom miedzianym w instalacjach ogrzewczych korozja praktycznie nie zagraża pod warunkiem spełnienia przez wodę instalacyjna wymagań jakościowych określonych w normie PN-C-04607. Zgodnie z powyższa norma w instalacjach w układzie miedz – stal (np. przy zastosowaniu grzejników stalowych) może ona pracować jedynie w systemie zamkniętym oraz gdy suma stężenia jonów chlorkowych i siarczanowych będzie większa od 50 mg/l, wymagana jest ochrona przeciwkorozyjna przy zastosowaniu inhibitorów korozji. Maja one za zadanie ochronę przeciwkorozyjna grzejników stalowych. Przy wykonywaniu instalacji grzewczych grzejnikowych z rur miedzianych twardych należy pamiętać o kompensacji termicznej rur miedzianych. Najdłuższy odcinek rury miedzianej nie wymagający kompensacji to 5 metrów. Odcinki dłuższe wymagają kompensacji przez odpowiednie prowadzenie przewodów (kompensacja naturalna) lub stosowanie elementów kompensujących w instalacji.

Ogrzewanie powierzchniowe

Do ogrzewania płaszczyznowego stosujemy rury miedziane w stanie miękkim wykonane zgodnie z PN-EN 1057. Rura w stanie miękkim w kręgach produkowana jest do średnicy 22 mm i są powszechnie stosowane w ogrzewaniu podłogowym. Należy pamiętać, ze nie wolno zalewać betonem gołych rur miedzianych. Na rynku dostępne są systemowe rury miedziane do ogrzewania podłogowego w osłonie. Goła rura miedziana może być stosowana przy zabudowach suchych. Na rynku dostępny jest także kompletny nieznormalizowany miedziany system rur do ogrzewania powierzchniowego z miedzi, który z jednej strony jest doskonała rura rdzeniowa, z drugiej zaś materiałem, który daje się świetnie układać. Dzięki specjalnym procesom produkcyjnym rury zwinięte w kręgi są wyjątkowo plastyczne i łatwe w instalowaniu. Do ogrzewania płaszczyznowego najczęściej stosowane są rury 12 x 0,7 i 14 x 0,8 mm w stanie miękkim R220 w kręgach 50 m.
W ostatnim okresie do ogrzewania płaszczyznowego stosuje się także kompozytowa rurę cienkościenną z miedzi. Jest to rura o cienkiej miedzianej ściance z trwale zespolona otulina z tworzywa PERT. Rura ta jest ok. 50% lżejsza i 40% tańsza od klasycznej rury stosowanej w ogrzewaniu powierzchniowym zachowując przy tym pozostałe zalety takie jak odporność na uszkodzenia mechaniczne, 100% antydyfuzyjność, odporność na korozje i nieograniczona żywotność. Oferowane są one najczęściej w wymiarze 16 x 2 mm (grubość ścianki miedzianej 0,35 mm). Producenci rur miedzianych oferują tez gotowe panelowe systemy ogrzewania ściennego w zabudowie suchej, z systemowymi rurami miedzianymi 12 x 0,7, 14 x 0,8 mm lub z kompozytowymi cienkościennymi rurami miedzianymi 16 x 2 mm. Panele takie montuje się na ścianach w miejscach przeznaczonych dla tradycyjnych grzejników.

Pobierz: instalacje-ogrzewcze-z-miedzi.pdf (582KB)